Over SusScrofa

Vliegend Hert benaderde in 1988 Yeti met een voorstel om in clubverband Groß Dörgen te bezoeken. Yeti gaf aan met een paar leden uit zijn familie precies dezelfde ideeën te hebben. Ook die familieleden bleken al vele jaren in Groß Dörgen kind aan huis te zijn. In oktober 1988 hadden we onze eerste vergadering bij Yeti thuis. Vliegend Hert en Yeti namen elk hun ‘gasten’ mee. Vliegend Hert kwam met zijn kameraad Batman, Yeti kwam met zijn broer Oehoeboeroe en neef Oei oei. De club werd aanvankelijk benoemd door alle beginletters van onze achternamen. Eerst BEDOKOKOMAOS en later BEDOKOKOMA omdat OS zich niet liet zien. De verdeling binnen de club is sindsdien zo gebleven. Om de club enig bestaansrecht te geven moest een goede doel worden gevonden. Batman en Vliegend Hert waren in die tijd druk bezig met de oprichting van Scouting Klazienaveen. BEDOKOKOMA zou ‘het pad’ voor die club vinden. Daar bleef het bij. SusScrofa had van begin af een eigen karakter en had geen bestaansrecht nodig. Onze eerste clubpet droeg de naam NOBST. Een afkorting van Natuur OBServatieTeam. Onze eerste expeditie in februari 1989 naar Groß Dörgen was primitief. We kookten in de schuur achter wijlen Heinrich Rolfes. In een hoekje van de schuur probeerden we bij striemende wind en bijtende kou een paar blikken bruine bonen warm te krijgen. We sliepen die nacht in een kar vol met stro. Helaas werd van dit weekend geen verslag gemaakt. Het enthousiasme was dermate groot dat hierop snel een vervolg werd georganiseerd. Dat werd november 1989. Vanaf dat moment is de club te volgen via de verslagen die zijn gemaakt van de expedities. Niet veel later werd gezocht naar een naam voor de club. De heren vonden zichzelf een stelletje zwijnen. Het werd SusScrofa, de Latijnse naam voor wildzwijn. De club had vanaf toen een identiteit. SusScrofa bestaat tot op de dag van vandaag nog steeds uit de oorspronkelijke bezetting. De club is uitgebreid met de leden Hakketee (inmiddels weer vertrokken) en BamBam. De club heeft een eigen onderkomen en de leden krijgen 4 x per jaar de kans om naar Groß Dörgen af te reizen. Enkelen doen dit zelfs lopend d.m.v. een hike van 35 km. Hoewel de gemiddelde leeftijd van de clubleden inmiddels flink is gestegen hopen ze nog vele jaren van Groß Dörgen en hun club SusScrofa te genieten.